pic
'Nu jullie in Ronse wonen moeten jullie de Fiertel meedoen'. Dat waren de woorden van mijn schattebol haar pa rond begin april. De Fiertel is een jaarlijkse tocht rond Ronse die ter ere van Sint Hermes gehouden wordt. Voor ons betekende het echter een wandeling van 32 kilometer, heuvel op, heuvel af... In de loop van de week leek het er even op dat de tocht in het water zou vallen (letterlijk), maar geen van de drie wou natuurlijk op voorhand de handdoek in de ring gooien. Deze ochtend was het dan zover. Om 8u stonden we (ons drietjes + Luka, de hond) aan de Sint Hermes kerk klaar om de wa...
pic
"Beklim 25 keer dezelfde helling in een bepaalde tijd". Dat is de beschrijving van de Ironbig uitdaging van de Challenge-Big. Op papier lijkt het mee te vallen, in theorie is dat iets minder. Als je de voorwaarden leest kom je tot het besluit dat de Vlaamse hellingen 25 keer op dezelfde dag moeten gedaan worden. En dan begint het al lastiger te lijken/zijn. Ik had al eens wat geprobeerd (5x Koppenberg), maar daar was ik niet echt tevreden van. Het probleem met de Koppenberg is niet zozeer de Koppenberg zelf (nouja, eigenlijk wel), maar toch ook een groot stuk het après Koppenberg gedee...
pic
Zoals je hier af en toe kon lezen was ik eind september afgelopen jaar begonnen met looptrainingen. Bedoeling was om toch eens een wedstrijd te lopen over de 5 km. Gaandeweg veranderde ik deze doelstelling naar een 10 km. Niet alleen dat veranderde, ook het aantal trainingen. In plaatst van minstens 1 keer in de week was ik al tevreden met 1 keer in de maand. Desondanks had ik me toch ingeschreven voor de Gentse stadsloop, een massaloop door de straten van Gent. In de aanloop had ik de maandag nog eens een 10 km loop gedaan vanaf ons huisje in Ronse. Toen slaagde ik er, ondanks enkele hell...
pic
Eindelijk was er terug zon! Lang genoeg was het koud (maar niet koud genoeg om nog eens een ijsperiode te hebben - jammergenoeg)... Doordat het zo kou was, waren de trainingen op 1 hand te tellen. Nu... dat had natuurlijk ook wel te maken met de stage. Als je vertrekt als het donker is, en je komt thuis als het al bijna donker is, dan is er niet zo heel veel tijd meer om buiten te rijden. Een drietal weken geleden had ik echter eens alle moed bij elkaar geraapt en besloot ik van met de fiets naar de stage te gaan (ja Bram, ik weet het, jij doet dat elke dag). Vanaf Landegem is dat nog te doen...
pic
Na de langere looptraining van gisteren wou ik vandaag nog eens een iets langere training doen. Aangezien Marathonman op vrijdag vertrekt om 12u, was het mogelijk om eens met hem mee te gaan. Om 14u was ik aanwezig aan de watersportbaan. Aan de overkant was hij reeds aan het lopen, vergezeld door een 8-tal lopers, met daarvoor nog een kleiner groepje. Eerst even mijn sleutels afgegeven aan de (over)enthousiaste dame die aan de bus stond, en vervolgens in de tegengestelde richting vertrokken. Na ongeveer een kilometer kwam ik ze tegen en vertrok ik mee met de groep. Blijkbaar stond er voor d...
Jun

29

Nadat we gisteren richting niet-Dolomietenmarathon gebied waren gereden ging onze tocht vandaag richting het Sella rondje. Dit rondje bevat de eerste 4 (eigenlijk 5 want de Campolongo moeten we 2x over) bergen van de Dolomietenmarathon

Omdat Marc zich niet echt goed voelde besloot hij om iets later te vertrekken en op zijn eentje het sellarondje te verkennen. Omstreeks half 9 vertrok ik aldus richting Corvara.Normaal ging ik meerijden met een groep die de tocht deed, maar omdat ik daar al een kwartier vroeger was begon ik maar aan de tocht, wie weet werd ik toch nog ingehaald.

De eerste klim ging over de Passo Campolongo, de helling die (zoals eerder gezegd) 2x in de Dolomietenmarathon zit. Erg hoog (in verhouding met sommige andere) ligt de berg niet. De top bevindt zich op 1806 meter, een stijging van 362 meter met een gemiddelde 5%. De klim duurde 7,192 km, dus nog goed te doen.

De klim naar de Pordoi, de tweede van het Sellarondje bracht ons iets hoger, 2160 meter. Ook de afstand was iets meer, 9,225 km. Het gemiddeld stijgingspercentage was ook niet echt hoog, 6,8%.

Hoe verder het sellarondje vorderde, hoe steiler de klimmen. De Passo Sella heeft een stijging van 7,5%. De afstand is dan maar een 5,5 km, toch voel je het.

In de afdaling van de Sella kwam ik in een groepje Nederlanders terecht. Doordat we in gesprek raakten met elkaar merkten we niet dat we voorbij de afslag naar de Passo Gardena reden. Daardoor waren we nog een 10 kilometer verder het dal in, 10 extra klimkilometers die konden tellen, aangezien ze een gemiddelde van 7,1% hadden. Aangezien ik wat honger begon te krijgen ergens onderweg gestopt voor een plaatselijke schotel overbakken met kaas. Gelukkig dat er tijdens de Dolomietenmarathon aanwijzen staan. De Gardena op zichzelf valt anders behoorlijk mee. Het aangenaamste eraan is de afdaling. Een afdaling van 20 kilometer, dat vind je niet zo heel veel in de Dolomieten.

Eens terug in Corvaro nog eens de aankomstzone verkend en dan terug koers gezet richting San Kassiano. Marc had tijdens mijn Gardena-klim al gebeld dat hij vertrokken was, dus verwachtte ik een leeg appartement. De deur ging echter mooi voor mij open. Blijkbaar was hij nog niet 100%in orde en was hij teruggekeerd. Daarenboven was het het ook beginnen regenen was op de Campolongo.

Nadat we ons even verfrist hadden vertrokken we richting Pedraces, alwaar het dorp van de Dolomietenmarathon was. Daar moesten we ook onze nummers afhalen. Hoewel het er heel erg druk was, ging het afhalen van de nummers uitermate vlot. Een half minuutje aanschuiven en het was al aan ons. Beter kan niet in feite. We kregen een zak mee van Enervit met daarin tal van brochures (van de sponsors), paar staaltjes van producten, de Datasport chip, rugnummer en natuurlijk het wielershirtje.Daarna nog even kort rondgelopen in het dorp zelf. Even stilgestaan bij enkele fiets-trialers uit Duitsland. Het was behoorlijk, maar toch niet te vergelijken met wat Kenny en Wesley Belaey kunnen. Toen het begon te regenen maar terug richting auto gegaan en vervolgens terug naar het appartement.

Voor morgen staat toch een verkenning van de volledige Dolomietenmarathon op het programma. Zo zien we eens alle hellingen. Altijd interessant.

3 Responses

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.

You can leave a response, or trackback from your own site.

  1. Matthijs says:

    Jawadde, de sella ronde, dienen klinkt heel bekend in mijn oren. Ik doe hem dan ook ieder jaar, maar dan wel naar beneden en op latten :p Ik wist zelfs niet dat je deze met de fiets ook kan doen.
    Het is daar alleszins geen mis uitzicht.
    Er bestaat, als ik het niet mis heb, ook een ronde van de eerste of tweede wereldoorlog die je kan afdalen met de skies. Weet je soms ook niet of je die kan bedwingen met de fiets?

  2. Wouter says:

    Niets van gevonden daar. In dezelfde buurt? Want veel andere fietsrondes zijn er daar niet.

  3. Matthijs says:

    Jawel, het is in dezelfde buurt, want daarin zit de falzaregopas.

Leave a Reply

Statistieken

Kilometers 2010
Fietsen:220,20 km
Lopen:54,3 km
Schaatsen:16,1 km
Laatste activiteiten

  • Ballon gevolgd
  •   Cycling on Mon, Jul 05
  •  29.73 Mile in 01:42:37 (1.77 min/Mile)
  • Woon-werk
  •   Cycling on Fri, Jul 02
  •  6.69 Mile in 00:22:15 (3.33 min/Mile)
  • Naar de winkel
  •   Hiking on Fri, Jun 25
  •  1.19 Mile in 00:19:47 (16.62 min/Mile)
  • Woon-werk
  •   Cycling on Fri, Jun 25
  •  15.58 Mile in 00:57:45 (3.71 min/Mile)
  • 10 km Ronse
  •   Running on Wed, Jun 23
  •  6.38 Mile in 00:54:35 (8.56 min/Mile)


Mijn tweets

© Copyright 2010 - Wouter De Ruyck | Made by AppChain.com