pic
'Nu jullie in Ronse wonen moeten jullie de Fiertel meedoen'. Dat waren de woorden van mijn schattebol haar pa rond begin april. De Fiertel is een jaarlijkse tocht rond Ronse die ter ere van Sint Hermes gehouden wordt. Voor ons betekende het echter een wandeling van 32 kilometer, heuvel op, heuvel af... In de loop van de week leek het er even op dat de tocht in het water zou vallen (letterlijk), maar geen van de drie wou natuurlijk op voorhand de handdoek in de ring gooien. Deze ochtend was het dan zover. Om 8u stonden we (ons drietjes + Luka, de hond) aan de Sint Hermes kerk klaar om de wa...
pic
"Beklim 25 keer dezelfde helling in een bepaalde tijd". Dat is de beschrijving van de Ironbig uitdaging van de Challenge-Big. Op papier lijkt het mee te vallen, in theorie is dat iets minder. Als je de voorwaarden leest kom je tot het besluit dat de Vlaamse hellingen 25 keer op dezelfde dag moeten gedaan worden. En dan begint het al lastiger te lijken/zijn. Ik had al eens wat geprobeerd (5x Koppenberg), maar daar was ik niet echt tevreden van. Het probleem met de Koppenberg is niet zozeer de Koppenberg zelf (nouja, eigenlijk wel), maar toch ook een groot stuk het après Koppenberg gedee...
pic
Zoals je hier af en toe kon lezen was ik eind september afgelopen jaar begonnen met looptrainingen. Bedoeling was om toch eens een wedstrijd te lopen over de 5 km. Gaandeweg veranderde ik deze doelstelling naar een 10 km. Niet alleen dat veranderde, ook het aantal trainingen. In plaatst van minstens 1 keer in de week was ik al tevreden met 1 keer in de maand. Desondanks had ik me toch ingeschreven voor de Gentse stadsloop, een massaloop door de straten van Gent. In de aanloop had ik de maandag nog eens een 10 km loop gedaan vanaf ons huisje in Ronse. Toen slaagde ik er, ondanks enkele hell...
pic
Eindelijk was er terug zon! Lang genoeg was het koud (maar niet koud genoeg om nog eens een ijsperiode te hebben - jammergenoeg)... Doordat het zo kou was, waren de trainingen op 1 hand te tellen. Nu... dat had natuurlijk ook wel te maken met de stage. Als je vertrekt als het donker is, en je komt thuis als het al bijna donker is, dan is er niet zo heel veel tijd meer om buiten te rijden. Een drietal weken geleden had ik echter eens alle moed bij elkaar geraapt en besloot ik van met de fiets naar de stage te gaan (ja Bram, ik weet het, jij doet dat elke dag). Vanaf Landegem is dat nog te doen...
pic
Na de langere looptraining van gisteren wou ik vandaag nog eens een iets langere training doen. Aangezien Marathonman op vrijdag vertrekt om 12u, was het mogelijk om eens met hem mee te gaan. Om 14u was ik aanwezig aan de watersportbaan. Aan de overkant was hij reeds aan het lopen, vergezeld door een 8-tal lopers, met daarvoor nog een kleiner groepje. Eerst even mijn sleutels afgegeven aan de (over)enthousiaste dame die aan de bus stond, en vervolgens in de tegengestelde richting vertrokken. Na ongeveer een kilometer kwam ik ze tegen en vertrok ik mee met de groep. Blijkbaar stond er voor d...
Jun

28

Na een goede (en welgekomen) nachtrust ging het vandaag richting Tre Cime di La Varedo, de beruchte klim uit de ronde van Italië. Onderweg daarnaartoe ging het echter nog over de Valparolo, Falzarego en de Tre Croci. Goed voor enkele uren klimplezier.
De eerste klim van de dag was de Passo Valporola. Deze klim begint aan San Cassiano (nuja, eigenlijk al vanaf La Villa, maar dat iss het voorgebergte) en duurt een 9 km. Met een gemiddelde van 6,9 procent is het een helling die nog meevalt om mee te beginnen. De zichten waren in elk geval mooi, San Cassiano was van bovenaf (een honderd meter voor de top) goed zichtbaar. Het weer was al iets beter dan tijdens de heenreis, maar het was niet echt deftig te noemen. De wind waaide hard en boven was het nog frisjes. Voor het afdalen daarom maar de regenvest aangedaan, kwestie van geen kou te vatten. In de afdaling kwamen we ook nog voorbij aan de Passo Falzarego om vervolgens de afdaling van 17 km richting Cortina d’Ampezzo te nemen.
Klim twee ging richting Tre Croci. Iets minder lang van klim dan de Valporola, maar klein beetje steiler (ongeveer 7,2 procent). De temperatuur was al iets beter, maar nog steeds niet ideaal. Het klimmen ging nog steeds behoorlijk. Een ritme van 813 meters per uur terwijl het op de Valporola nog 787 meters per uur was geweest.
Na de Tre Croci ging het eventjes naar beneden, niet heel lang (van 1776 meter naar 1635 meter). Daarna begon de klim richting de Tre Cime. Net voor de voet nog even gegeten, kwestie van nog wat voedsel binnen te hebben.
De klim van Tre Cime bestaat uit twee stukken, gescheiden door een tolpoort, aangezien auto’s moeten betalen om naar boven te gaan. Ook het eerste stuk is tamelijk lastig, met 1,1 km aan 8,2 procent. Het tweede stuk is iets lastiger. Over 4,1 km gaat het dan aan een stijgingspercentage van 11,8%. Echt fietsen kan je het niet noemen, het is meer naar boven stampen. Nuja. Het uitzicht was wel prachtig. Vanop 2326 meter hadden we een goed zicht op de vallei en op de klim die we gedaan hadden. Een tien minuutjes later zag ik ook Marc opdraaien naar de top. Voor beiden was de berg dus geslaagd.
Erg warm was het daarboven zeker niet, hoewel de zon scheen. Al snel kozen we daarom voor de afdaling. Een gevaarlijke afdaling in feite, gezien de steiltegraad. De afdaling ging opnieuw voorbij het tolpoortje, en vervolgens was het nog een 10 kilometers verder bergaf. Een klein klimmetje nog iets verder, maar eigenlijk was het achter de Tre Cime meestal dalend richting Cortina d’Ampezzo.
In Cortina d’Ampezzo moesten we weer richting Falzarego. In tegenstelling tot de heentocht was het nu die Falzarego die het langst was, en de Valporola maar een kilometer of 2. In het heenrijden was dit omgekeerd geweest. De klim was tamelijk lang, toch naar Dolomietennormen. 15 km met een percentage van 5,5 procent, waarvan het zwaarste stuk zich naar het einde toe situeert. Boven op de Falzarego nog een tijdje op Marc staan wachten, maar na een 10 minuten toch vertrokken omdat het veel te kou was. Marc voelde hem trouwens niet 100% en daardoor was hij af en toe eens gestopt. In San Cassiano dan verder gewacht (binnen, waar het iets warmer was).te
In totaal stond er 112 km op de teller en 3210 hoogtemeters. Mooi ritje dus om mee te beginnen.
Een fotootje: het uitzicht vanop de Tre Cime. Later zullen er wel meer online komen
panorama2

2 Responses

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.

You can leave a response, or trackback from your own site.

  1. Bambino says:

    Ik zou zeggen: laat je gaan, geniet van het weer en de streek!

  2. Glenn says:

    Veel plezier en profiteer ervan.

Leave a Reply

Statistieken

Kilometers 2010
Fietsen:220,20 km
Lopen:54,3 km
Schaatsen:16,1 km
Laatste activiteiten

  • Ballon gevolgd
  •   Cycling on Mon, Jul 05
  •  29.73 Mile in 01:42:37 (1.77 min/Mile)
  • Woon-werk
  •   Cycling on Fri, Jul 02
  •  6.69 Mile in 00:22:15 (3.33 min/Mile)
  • Naar de winkel
  •   Hiking on Fri, Jun 25
  •  1.19 Mile in 00:19:47 (16.62 min/Mile)
  • Woon-werk
  •   Cycling on Fri, Jun 25
  •  15.58 Mile in 00:57:45 (3.71 min/Mile)
  • 10 km Ronse
  •   Running on Wed, Jun 23
  •  6.38 Mile in 00:54:35 (8.56 min/Mile)


Mijn tweets

© Copyright 2010 - Wouter De Ruyck | Made by AppChain.com