Wouter De Ruyck

Nog eens de fiets op

// June 15th, 2007 // Fietsreizen

Afgelopen woensdagavond nog eens de fiets opgesprongen. Bedoeling was een ritje te rijden naar Oudenaarde, daar eens wat hellingen te doen en dan terug te keren. In het naar daar rijden ervoor gekozen om eerst het stuk dat we steeds met de groep van Landegem doen te rijden en vervolgens verder te gaan richting Kluisbergen (na Nokere). De hellingen gingen vlot, al merkte ik wel dat ik een weekje (noodgedwongen: fiets op controle en verkiezingen) niet gereden had en meer gezeten.

Na Nokere dan via een paar landelijke banen verder richting Kluisbergen om daar langs de schelde verder te rijden richting Oudenaarde. In Oudenaarde was de brug open, dus daarom rondgereden via de Achterberg en de Wolvenberg. Boven op de Wolvenberg gekozen om niet langs de kasseien te gaan en afgedaald richting Ename (‘t zijn semi-kasseistenen, maar de rest lag er mij minder gunstig bij). Daar kreeg ik het idee om langst de Schelde verder te rijden. Ik vermoedde namelijk dat het Scheldepeleton om 18u vertrok in Zwijnaarde en reed naar Eine om dan terug te keren. Toen ik echter na een kilometer of 4-5 niets zag afkomen dacht ik dat ze al voorbij waren. Niets was minder waar. Rond kilometer 7 langst de Schelde kwam er opeens een gevaarte af. Mij in de graskant gezet (ook al gingen ze uit de weg, het leek me toch gunstiger in de graskant te staan ).

Temidden van de groep opeens de kreet “Hé Wouter!” gehoord. Simon (jeugdrenner die meewas naar de zesdaagse) had me blijkbaar herkend. Ik koos ervoor om terug richting Eine te gaan en te proberen aansluiten als ze weer afkwamen. Toen ik ze even later weer zag aankomen mij vlug gedraaid en wat versneld. Vlot kunnen aanpikken in ‘de buik van het peleton’. Er was dan ook iets van een 60 man vermoed ik. Even met Simon gepraat tot die eventjes wat meer naar voor ging. Ook Thomas en Wouter van Wielertoerist.be tegengekomen (Thomas is trouwens de zesde man voor de Marmotte, hij logeert bij ons een paar dagen. Het is ook onze hoop op een ereplaats. Met podium zijn we al tevreden ).

‘t ging nog vlot eigenlijk, voor de hoge snelheden (rond de 44-45 constant). Ik heb kunnen meepeddelen tot het einde (Zwijnaarde). Van daaruit dan langst de R4 richting Drongen om zo huiswaarts te gaan.

In totaal 112 kilometer gereden. Gemiddelde van rond de 32, natuurlijk een heel stuk omhoog door met het Scheldepeleton, maar ‘t was tot dan iets van een 29. ‘k vind het behoorlijk.

Trouwens gemerkt dat ik nog voor de Dolomietenmarathon aan de 4000km zal zitten met de koersfiets. Met de andere fiets erbij zit ik aan 4607 km.