Met 1 mei voor de deur is het tijd om eens de maand april samen te vatten in enkele cijfertjes:

Koersfiets

Kilometers: 1546 km
Aantal ritten: 16
Gemiddeld aantal km / rit: 96,625

Hoogtemeters: 11865 m
Gemiddeld aantal hoogtemeters / rit: 741,5625 m

Andere fiets (vooral ritten naar Gent)

Kilometers: 224 km
Aantal ritten: 8

Een geslaagde april maand dus, 489 km meer dan vorig jaar in april en heel wat hoogtemeters meer. Het eerste doel van het jaar is ook gelukt. Hopelijk verloopt de voorbereiding op de volgende ook goed.

Net zoals de afgelopen twee jaar stond de Davitamonclassic al een hele tijd aangeduid in de agenda. Als een van de eersten was ik dan ook ingeschreven (nr. 35). De combinatie van een prachtige organisatie en een parcours dat eens iets anders van heuvels doet hadden me de voorbije jaren al kunnen bekoren, dus waarom nu niet.

De voorbije weken wat zitten mailen maar het was niet evident om af te spreken met enkelen. Sommige wouden het rustig aanpakken (wat achteraf neerkwam op een gemiddelde van 30 hé Tom), anderen vertrokken van bij hen thuis. Zelf vertrok ik met Dirk en zijn reisgezellen (paar van Landegem, heb ze hier echter nog nooit gezien).

Bij de start was het al een drukte. Het verliep echter vlot. Als 1 van de eerste 500 ingeschrevenen kreeg ik ook nog de keuze tussen een Win-for-life krasbiljet of een paar Vermarc Kousen. Ik koos maar voor de zekerheid en ging voor de kousen. Iets later kregen we ook een vitaminenkauwtablet om ervoor te zorgen dat we de dag heelhuids zouden doorkomen.

Iets na 9 kwam ik dan Dirk en de rest tegen en konden we vertrekken. Net zoals de vorige jaren liepen de eerste kilometers naar en langs de Schelde. Al snel werden er dan ook grotere groepen gevormd. Ter hoogte van Zingem werd de Schelde dan overgestoken en konden we op weg gaan naar de eerste helling: de Duisbeke-Tissenhove (2500m, 4%), het is niet echt een lastige helling (in de Ronde van Vlaanderen staat hij zelfs niet als helling aangeduid), maar het was ideaal als eerste klimmeters. Ik voelde al direct dat het een lastige dag zou worden. Het lopen van afgelopen woensdag zat nog in de benen, en vooral bij het zetten van kracht was het lastig. Doel was de anderen zo lang mogelijk te volgen, en dan zouden we wel zien.

Op kilometer 23 was reeds de eerste bevoorrading, iets te vroeg vonden we zelf. We kozen er dan ook voor om ze aan ons te laten voorbij gaan. De volgende was toch al op 48 kilometer, dus niet zo ver erna. Daartussen moesten er echter nog enkele hellingen beklommen worden. De eerste was de Ganzenberg (500m, 6%). Een mooie klim in feite, een mooie baan, niet zo lang, maar wel al eens stevig. Kort erna kwam de Vijverbeek (1600m – 5%). 1 van de lastigste (vond ik toch) kwam op kilometer 37: Côte de Hurdumont (700m – 13%). De drukte maakte het er ook niet echt makkelijk op, waardoor het nogal met schokken ging. Boven stonden ze dan ook nog van flandrien.be foto’s te maken. Ze staan toch steeds zeer strategisch, op de plekken waar men al eens afziet.

Alvorens aan de tweede bevoorading te komen moesten we nog langst de Bruyère (1300 m – 7%) en de Côte d’Ellezelles (1000m – 10%). Beiden gingen wel, maar het vlotte nog steeds niet. Het was aanklampen om de groep te volgen.
Aan de tweede bevoorrading was het tamelijk druk. De bevoorrading was echter heel erg in orde, sportdrank, wafels, cake, water en allemaal à volonté. De borden ‘bevoorrading: Buffet’ waren in elk geval zeer correct. Alleen de chocolade lag wat ongelukkig in de zon. Het leek meer op een hoop chocolade dan een reep. Maarja, aan het weer kunnen ze ook niet veel doen.

De vorige jaren mocht ik nu steeds rechtdoor rijden, aangezien ik dit jaar voor het eerst de 150 deed moest de extra lus ook gedaan worden. Een heel erg mooie lus trouwens, door heen Henegouwen. Het was genieten van het landschap, maar ook afzien want er werd doorgereden. De heuvels die we deden waren ook niet de minste. Eerst was der de Hoge Deurne (2500m – 10%), dan de Côte de l’Escalette (1300 m – 6%), Hameau des Papins (1200 m – 12%), Hameau de la Croisette (100m – 7%). Op de heuvel erna – Les Monts (2200m – 6%) moest ik er af. Heb nog even proberen terugkeren, maar het was duidelijk dat het klimmen me echt niet goed ging. Aangezien er nog enkele hellingen moesten gedaan worden vooraleer we opnieuw aan een bevoorrading waren koos ik ervoor om alleen verder te gaan.

Tof was trouwens dat er een extra bevoorrading voorzien was, waarbij we zelfs niet moesten stoppen. Al rijdend konden we een W-Cup aannemen. Een hele mooie geste van de organisatie, misschien omdat het zo’n warm weer was. Dat bracht het totaal aantal bevoorradingen in de 150 km eigenlijk op 5.

Na de Hameau de Grandieu (1900m – 6%) en de Cinquant (1500m – 3%) reden we weer het industrieterrein binnen en konden we onze magen en bidonnetjes nog wat vullen aan de derde bevoorrading. Het was al een stuk rustiger dan de eerste keer dat we passeerden. De grote massa was er al voorbij.

Na de bevoorrading moesten er nog 3 hellingen gedaan worden. De lastigste van deze 3 was de Hotondberg (2100m Р17%). Het is een kant die heel weinig aangedaan wordt met tochten, maar zeker niet te onderschatten is. De helling die volgde was ook niet te onderschatten, de C̫te de Russignies (1500m Р8%). Vooral na al die kilometers was het serieus afzien.

De allerlaaste helling – Gijzelbrechtegem (900m – 7%) – was de laatste helling. Van daar ging het in een sneltreinvaart naar Huise. Een vijftal kilometer voor Huise kreeg ik een gat niet meer dicht en moest ik lossen. Heb nog geprobeerd om er even later dichterbij te komen, maar dat ging niet echt. Mij dan maar achteraan een ander groepje gezet en op ‘t gemak tot aan Huise gereden is, waar de laatste bevoorrading was. Daar rijkelijk genoten van de Lotus-koeken, Ganda Ham en de Extran alvorens de laatste kilometers aan te vatten.

Tesamen met de rest dan de laatste 10 kilometers gereden (op het gemak, jaja ze kunnen dat ). In Nazareth was het tamelijk druk, maar het ging eigenlijk nog vlot. Nummertje rond de fiets en naar de bewaakte fietsenstalling ermee. Voor het inruilen van onze controlekaart kregen we een zak die gevuld werd met een drinkbus, broodje kaas, een glaasje met een davitamonrecuperatiepil. Als vroeg ingeschrevene kreeg ik ook nog een plastiekzak met wat bodysol producten, een flesje van 25cl aperitief.

Na wat zoeken vonden we nog een plaatsje en bestelden we wat om te drinken. Kwestie van wat terug op krachten te komen. Intussen probeerde ik alles in de rugzak te steken, wat niet evident was, gelukkig kan ik die camelbag wat openzetten.

Het was een zeer mooie tocht, een meer dan uitstekende organisatie, prima bevoorradingen… Kortom een rit die volgend jaar waarschijnlijk opnieuw zal gereden worden. ‘k had natuurlijk de luxe om in een zeer sterke groep mee te kunnen rijden (nouja, tenzij het té snel ging, maar al bij al zat ik niet zover achter).

Read more

Vorige week ontdekte ik via de kalender van Wielertoerist.be dat er een studentenduatlon werd georganisseerd in Gent. Direct contact opgenomen met Jens om te weten of hij geen zin had om te lopen (duo duatlon zoals dat heet). Jammergenoeg had hij les. Een oproep op het forum van Politeia (de studentengroepering waar ik bijzit – niet om te feesten, maar wel om de boeken met een korting te krijgen ) leverde ook niets op. Had al gemerkt dat onze richting niet al té sportief was (op een paar uitzonderingen na). Uiteindelijk ben heb ik nog één iemand met een Politeia shirt zien fietsen. Geen idee of hij in duo was of alleen.

Vandaag was het dus de dag dat het moest gebeuren. Heel veel verwachte ik niet van het lopen, zeker met die hitte zou het wel eens lastig kunnen worden. Nadat de nodige formaliteiten aan het GUSB geregeld waren konden we de fiets gaan plaatsen aan de topsporthal, daar was namelijk de wisselzone voorzien. Van daar was het nog een kilometertje lopen naar de feitelijke startplaats.

Normaal was de start om 14.00 gepland, maar omstreeks 14.10 stonden we nog steeds te wachten. Blijkbaar waren er op diverse plaatsen seingevers te kort (de politie die meer seingevers wou dan aanvankelijk nodig was) waardoor we uiteindelijk maar om 14u40 van start konden gaan. In tussentijd hadden we constant in de zon gestaan en was er geen (of heel weinig) water. Prettig is anders.

Om 14u40 ging het dus uiteindelijk van start. Direct snelde een hele groep weg. Tesamen met een paar andere begonnen we eerder rustig. Het is zo dat er heel wat duo-duatlonners bij waren. Die hebben het geluk dat ze alles kunnen geven in de eerste loopsessie, dan even kunnen uitrusten en dan weer moeten lopen. We liepen zeker niet als laatste, en het voordeel was dat ik wist dat mijn fietsen heel wat beter was. Na de grote bocht aan de watersportbaan had ik gelukkig een privébevoorrading. Mijn vader was naar daar gekomen en stond te zwaaien met een frisse Aquarius. ‘t deed eens deugd, want er was geen water voorzien tijdens het lopen (wat wel jammer is, maar de temperaturen zijn natuurlijk ook iets heter dan normaal). Toen ik moest wisselen (na 4 km lopen) zag ik de eersten al bijna een volledige tour voorzitten. Hoewel mijn wissel niet dé snelste was ging het toch tamelijk vlot (weer een voordeel van de duo’s. De fietser stond al klaar op de fiets en moest eigenlijk gewoon maar vertrekken).

Nadat ik merkte dat mijn loopgezel iets trager wisselde besloot ik niet te wachten en te vertrekken. Ik had geluk dat er net een duo-fietser vertrok (heel erg snel, heb dan ook een halve ronde moeten achtervolgen eer ik erbij was). Het duurt ook eventjes eer je het fietsen gewoon wordt, je bent dan wel niet moe, maar je merkt toch wel dat je al 4 km gelopen hebt. In de 2e van 4 ronde snelde de eerste in de wedstrijd me voorbij. Ik kon nog net aanpikken. Dit zorgde ervoor dat ik wel wat plaatsen kon goedmaken. Overnemen zat er niet in, daarvoor ging het veel te snel. Aanpikken ging nog net (als 1 van de weinige, want velen hingen eventjes in het wiel). Op het einde van de voorlaatste ronde hem dan bedankt, voor hem zat de duatlon er namelijk op, zijn loper moest de rest maar doen. Ikzelf moest nog 1 rondje doen. In de laatste ronde heb ik me niet echt meer geforceerd, kwestie van niet té uitgeput aan het tweede loopgedeelte te beginnen. Na een rustige wissel (het verwonderde mij dat er zo weinig volk zichtbaar was, de fietsproef had het deelnemersveld serieus uit elkaar gebracht) begon ik aan de laatste 3 kilometer. 3 lastige kilometers, vooral omdat de watersportbaan zo eindeloos lang lijkt. Je ziet de finish eigenlijk niet dichterbij komen.

Op het einde er nog een spurtje uitgeperst om de loper voor mij bij te halen, wat ook lukte. Na 1uur en 7 minuten kwam ik over de finish. Heel erg blij, want had niet verwacht dat ik onder het uur en 10 minuten zou eindigen. De vorige duatlon (toen was het duo-duatlon) hadden we namelijk een tijd van 1u 03 minuten. De loopproef was toen ook ietsje korter + het was natuurlijk in duo met een goede loper.

Na de welgekomen Red Bull en verfrissing kropen we met een aantal de bestelwagen in om de fietsen te gaan halen. Aangezien ik toch ver buiten de prijzen ben geëindigd leek het mij niet meer nodig om ook nog naar de prijsuitreiking te gaan. Ik reed liever op mijn gemak naar huis.

Voorlopig weet ik nog geen uitslag, ik hoop dat deze online komt op de website van de organisatie. Al bij al was het een goede organisatie. De late start was niet echt hun fout, aangezien zij in orde waren met de (eerste) richtlijnen van de politie.

Als alles goed gaat neem ik volgend jaar opnieuw deel

Foto’s staan hier trouwens

Een hele tijd geleden had ik via Michael Roelant wat kledij van Discovery gekocht. Omwille van verschillende redenen was het er nog nooit van gekomen om eens af te spreken en de ‘overdracht’ te laten plaatsvinden. Deze ochtend pastte het dan eens voor beiden. Afspraak was ergens tussen Harelbeke en Deinze. Uiteindelijk kwamen we elkaar tegen ter hoogte van Zulte (maar dan de andere kant van de Leie) en kon ik de kledij in ontvangst nemen. Samen met Michael dan teruggereden richting Deinze en een paar bruggen ervoor keerde hij terug. In Deinze ben ik eventjes gestopt om eens een eerste onderdeel van de bestelling te testen: de nieuwe handschoentjes. Ze zijn iets korter dan de vorige, maar zitten wel zeer goed en zijn zeer licht. Waarschijnlijk typische zomerhandschoenen (toch volgens de sticker op de zak).

Thuis dan eens de rest van de kledij getest. Enerzijds de armstukken. Deze pasten ook zeer goed. ‘t was eens nodig om zoiets te hebben, want nu heb je vaak van die dagen waarbij het ’s morgens nog wat te fris is.

Anderzijds zat er bij de bestelling ook een tijdritpakje. Hoewel ik bij het uitpakken vond dat het er nogal klein uitzag past dit ook heel goed. ‘t is wel totaal anders dan een gewone outfit. Misschien dat ik het al eens aandoe voor de duatlon van woensdag. We zien wel.

Deze ochtend in totaal 40 km gereden wat het totaal van dit weekend op 209 brengt.