Wouter De Ruyck

Mijn eerste (verkapte) triathlon

// September 10th, 2006 // Actualiteit

Nadat ik begin juli al eens kennis gemaakt had met de duo duatlon (toen in Kortrijk) wou ik nu eens een stapje verder gaan. Tesamen met paar kameraden werden er plannen gesmeed om mee te doen aan de GP Jim (9 september). In totaal zouden er een 5tal van ons meedoen. Speciaal aan de GP Jim is het feit dat het fietsen niet aansluitend gebeurt aan het zwemmen. Dit omdat het zwemmen plaatsvindt in het zwembad van Beernem en de rest in Oedelem. Dit is voor mij een groot pluspunt aangezien ik niet de aangepaste kledij heb om de overstap zwemmen – fietsen vlot te doen.

2 maanden later was het zover. De dag van de triathlon. Afgelopen week eens gaan zwemmen (was meer dan 2 jaar geleden) en ook eens gaan lopen (was minder lang geleden). Het zwemmen en lopen zijn zowiezo mijn mindere punten, maarja. ’t Was voor het plezier, en als het fietsen goed zou lukken, dan zou ik tevreden zijn.

Om niet al te veel krachten te verspelen trommelde ik mijn ouders op om mij naar daar te brengen. We hadden echter de brief niet goed gelezen, waardoor ik in Oedelem stond (de plek waar in de namiddag het fietsen/lopen was). Met nog een kwartier tijd voor de uiterste aanmelddatum vertrok ik maar richting Beernem. Had gelukkig tijd genoeg, aanmeldprocedure verliep vlot, en vervolgens richting kleedkamer. Aan ’t zwembad dan de eerste van de kameraden tegengekomen (Jens). Hij zou ook rond 10 min zwemmen. Net zoals bij mij was het zwemmen geen sterke discipline bij hem.

Rond 9.54 mocht ik dan starten. Al bij al ging het behoorlijk (voor zo weinig zwemtraining gehad te hebben). In vergelijking met de andere was de tijd eerder slecht te noemen. Met mijn 10.14 was ik 163^e van de 199 zwemmers. Jens had een tijd 9.37 (147^e tijd).
Wachtend op de tijden van de andere kameraden werd ons duidelijk dat de delegatie maar uit ons 2 zou bestaan. Een 3^e was er wel (Jasper), maar hij was geblesseerd en had dus een geldige reden tot afzegging. Van de rest geen spoor.

Na het zwemmen was er dan enkele uurtjes rust. Deze hebben we benut om te eten (bij Jasper, lekkere spaghetti).

Kort na het eten hebben we dan koers gezet richting Oedelem voor het tweede luik van de dag. Nog maar net vertrokken werden we al tegengehouden door de politie. Nochtans hadden we niets verkeerds gedaan. Gelukkig was het vredelievend bedoeld (de politie, uw vriend é). In de combi zat (als politieman) namelijk Marc. Met Marc heb ik Brugge – Mont Ventoux en Brugge – Reims – Brugge meegefietst, goed voor 15 dagen samen op reis. Het was dus eens een toffe ontmoeting. Daarna heb ik hem dan nog 3 keer gezien, hij was van dienst tijdens het fietsgedeelte en stond het verkeer tegen te houden op een kruispunt.

Na de verplichte briefing zijn we dan begonnen aan het verkennen van de ronde. Drie grote stukken rechte baan, op het uiterste punt wat bochtenwerk, ergens een zeer klein baantje.. Dat is zowat de samenvatting van het parcours.

Om 15u werd het startschot dan gegeven voor de eersten. Om de 3 seconden zou er een volgende vertrekken. Ik had dus nog wel wat tijd vooraleer ik zou vertrekken. Tijdens het wachten op mijn start aan de praat geraakt met de persoon naast mij. Hij vroeg zich af hoeveel ik wou halen in de fietsfase. Toen ik vermeldde dat ik hoopte 37 gemiddeld te halen kwam de vraag al direct: “en als je mij passeert, mag ik dan in het wiel zitten”. Natuurlijk maakte ik daar geen probleem van. Ik ging zowiezo mijn eigen tempo proberen te rijden en ervoor zorgen dat ik nog overhad voor het lopen.
Acht minuten na de start van de eerste (niet Jim Beuselinck zelf) kon ik dan ook vertrekken. Gelukkig direct een stuk meewind, ideaal om mee te beginnen. ‘k kon het tempo gedurende de eerste 3 kilometer op 46 gemiddeld houden. (Polargegevens – Wel pas ingedrukt na de eerste bocht. Was het bijna vergeten (shame on me)). Een eerste doel was al snel bereikt: bij Jens geraken. In de tegenwind was het afzien. Een 33 halen was al moeilijk. Het was er dan ook nog eens open wat ervoor zorgde dat de wind helemaal vrij spel had. Verder heb ik ook niet de mogelijkheid gehad om eens in het wiel te zitten (nouja, buiten die ene lokale die het nodig vond om net voor de startzone kop te nemen, doorheen startzone kop te doen en erna te lossen (in the future everybody will have 15 seconds of fame). De tweede ronde ging ook vlot, iets minder snel als de eerste, maarja, toen ging het ook wel heel snel (en was er ook nog meer volk als mikpunt). Nu waren er al groepjes gevormd waardoor de deelnemers minder verspreid waren over het parcours. In het begin van de tweede ronde trouwens een ex-leerkracht voorbijgestoken. Altijd tof om gekenden tegen te komen J.

Met een gemiddelde van 36,6 uiteindelijk de wisselzone bereikt. Het wisselen verliep tamelijk vlot. Het was natuurlijk handig dat ik mijn veters niet moest strikken (kon er zo instappen). De aanpassing naar het lopen ging al bij al nog goed. Voelde het wel in de benen, maar was waarschijnlijk niet de enige. Al na een kilometer of 2 van het lopen kreeg ik dan ook nog last in de mild. Gelukkig nooit echt erg.

Verschillenden staken me voorbij, geen idee hoeveel het er waren. Globaal gezien waarschijnlijk wel minder dan dat ik er voorbijgestoken heb tijdens het fietsen. Dus normaalgezien zal ik wel wat plaatsen gestegen zijn. Jens zal er zeker een heel pak gestegen zijn, hij was direct weg bij het lopen en ik denk niet dat er hem nog veel ingehaald hebben.

‘k vond het een meer dan geslaagde kennismaking met de triathlon. Spijtig dat het allemaal nogal duur is om aan ‘aansluitende’ triathlons mee te doen (want zo’n wetsuit kost wel veel denk ik). Ben wel van plan om volgend jaar opnieuw mee te doen. Misschien dan met 3, want dan kunnen we voor mooie tijd gaan, ofwel gewoon meer trainen.

EDIT: Intussen is de uitslag bekend. Ben 67e bij de recreanten geworden, Jens is 46e geworden