Wouter De Ruyck

Sportieve tijden

// April 19th, 2006 // Lifelog

Afgelopen weekend ben ik nog eens een fietstochtje gaan doen in de Vlaamse Ardennen. De fietstocht was een organisatie van de wielerclub ‘De Leierenners’ uit Zulte. Aangezien de provinciegouverneur (André Denys) bij deze WTC rijdt had de rit de naam ‘Rit van de gouverneur’ gekregen. Je kon van afstanden kiezen tussen de 65, 100 of 150 km. Zelf koos ik voor de 100 kilometers. 150 was mij nog ietsje teveel.
Over de rit zelf ga ik kort zijn. De eerste 30 kilometers heb ik alleen gereden. Daarna ben ik een dorpsgenoot tegengekomen waarmee ik vorig jaar 2 ritten gereden heb. Daarmee heb ik dan zo’n 60 kilometer gereden en vervolgens is hij wat beginnen versnellen en ben ik op eigen tempo verdergegaan. 107 km stond er uiteindelijk op de teller. Het was een mooie rit geweest, ook heel mooi weer (geen regen), prachtig parcour (al was het zoals altijd een beetje over de traditionele bergen) en heel goed uitgepijld.
Het hoogteprofiel van de rit kan je trouwens bekijken op http://deruyck.eu/polar/rvdg.php

Gisteravond ben ik dan weer gaan fietsen met de groep van Landegem. Ik denk dat er ongeveer 25 man (en 1 vrouw) was. De rit ging van Landegem richting Nokere om alginder enkele kleinere heuveltjes te doen. Zelf ben ik met de betere meegereden (in het wiel zitten is altijd makkelijker) en hebben we de grote tour gedaan. In tussentijd sneden de andere de weg af waardoor ze af en toe bij ons groepje aansloten.
In het terugkeren langst de vaart hebben enkele wielrenners zich dan eens op kop gezet en hebben ze het tempo opgedreven tot rond de 40-45. Zelf heb ik eerst wat achteraan gehangen (dat kwam doordat er iemand aansloot bij ons groepje van wielertoerist.be en ‘k wou eens goeiendag zeggen . Het bleek Thomas – een van de beheerders – te zijn). Op het einde hebben we dan een spurt ingezet. Zelf ben ik nog net vierde geworden. Niet verwacht dat ik op het einde nog zo goed ging meekunnen, want het was een stevige rit eigenlijk. De kilometerteller alias hartslagmeter wees 70,6 km aan met een gemiddelde van 31,5km/uur.

Vandaag dan eens niet gaan fietsen maar gaan badmintonnen. Net zoals een tijdje terug was het voor SVS. Het betrof hier nog niet de finale van het enkelspel maar gewoon een klein tornooike dubbelspel. Onze school had zich ingeschreven met 2 ploegen: Ploeg 1 (Zesdejaars): Jan en ikzelf, ploeg 2 (vierdejaars): Lennart en Pieter. De tegenstanders kwamen bijna allemaal van Don Bosco Gent, een school waar over de middag verplicht sport is. De deelnemers waren dan ook gewoon van te badmintonnen (ikzelf ook natuurlijk), maar ze waren ook gewoon van samen te spelen. Dat laatste hadden wij minder (alleen vooraf op school eens dubbel gespeeld, maar het niveauverschil tussen school en SVS is groot. Onze eerste 2 wedstrijden hebben we gewonnen. Onze derde verloren we (al was dit grotendeels de schuld van de tegenstander die nogal rare regels had). Ook onze vierde wedstrijd verloren we (1 van de tegenstanders had 4 jaar competitie gespeeld). Onze laatste wedstrijd, die bepaalde wie derdes werd in onze reeks, wonnen we dan weer. We hadden dus een 3e stek veroverd.
Bij de ploeg van de vierdes ging het beter. Zij hadden maar 1 wedstrijd verloren en werden zo tweede in hun groep.
Achteraf dan nog eens gespeeld tegen de winnaar van de meisjes. We wonnen hiervan zeer nipt (met het kleinste verschil zoals dat dan heet). Onze wedstrijd tegen de vierdes wonnen we dan weer met een ruime marge.

Voila, enkele zeer sportieve dagen achter de rug. Ook dit weekend normaal enkele sportactiviteiten. Je zal het hier dan wel eens lezen